تبليغاتX
شاعر گمنام - ولادت باسعادت مولا علی (ع) و روز پدر
شعور و شوق را در جام کردند مرا یک شاعر گمنام کردند
 ولادت سلطان عشق

 

   وشــرف، امیـرنجـف 

 

     حضرت علی (ع)

    

     وروزپــدرمبــــارک

 

         *******

 

در میزنم که سائل این خانه ام کنی

                                                           دل با ختم به تو،تا زهمه بیگانه ام کنی

عمری کنار شمع وجود تو گشته ام

                                                            تا شعله ای ببخشی و پروانه ام کنی

بنگر چنان خمارم و سر گشته ات شدم

                                                                  دستم بگیر،تا وارد میخانه ام کنی

اشگم به روی گونه ام سیلاب می شود

                                                              ای پیر من مخواه چنین آواره ام کنی

خود را تمام عمربه دیوانگی زدم

                                                                   تنها به این امید که دیوانه ام کنی

          ************************

         علــــــــــــــــــی مـــــــــــــــــــــــدد

علی ای آفتاب آسما نها

                                               فروغ و روشنی کهکشان ها

وجودت آسمان آبی عشق

                                                چراغ هر شب مهتابی عشق

در آن روزی که احمد بود تنها

                                                 خدا در لا مکان و عرش اعلی

به فکر خلق نیکو دلبری بود

                                                 که عالم گیرد از هستی او سود

خداوند جبرئیل را کرد نازل

                                                  کشد خطی به روی جمله باطل

خدا جبریل را ما مور کرده

                                                      دل بنت اسد پر نور کرده

کنار کعبه آن زن با دلی زار

                                                    توسل کرد به ذات حی دادار

که ای محبوب دارم آبرویی

                                                        نمایم با تو اینک گفتگویی

تو می دانی که وقت زایمان است

                                                  و بیتت بهر من دارالاامان است

گشا در را به رویم ای حبیبم

                                                     که من در بیت تو آرام گیرم

به نا گه سنگها از هم جدا شد

                                                      ز لطف او وارد بیت خدا شد

بگفت اینجا بهار اندر بهار است

                                                غلط گفتم غلط ،دیدار یار است

همه قدوسیان اندر بر من

                                                       شدند محو جمال دلبر من

که ناکه هاتف غیبی ندا کرد

                                                   خدا بر فرشیان حیدر عطا کرد

به روی دست مادر هاله ای نور

                                                  که بیرون آید ار کعبه چنان حور

همه دیدند رخسار نکو یش

                                                          رسول الله آمد روبرویش

گرفت قنداقه را از دست مادر

                                                    خدا را شکر کرد آن نیک منظر

به روی دست احمد آن دل آرا

                                                       دو دیده باز کرد بر روی مولا

که ای انگیزه ی ایجاد هستی

                                          بخوانم صوت عشق و شور و مستی

یکایک آیه های مومنون خواند

                                              سپس از آیه های کاف و نون خواند

در این دم جبرئیل آمد کنارش

                                              رساند از سوی خالق یک سلامش

که احمد حق برایت جلوه گر شد

                                                 جهان در طوف این نیکو پسر شد

خدا فرمود از او بهتر ندیدم

                                                       از این رو وجه خود را آفریدم

ز یومن مقدمش دل صیقلی شد

                                                    که امشب مولد مولا علی شد

همه ذرات هستی مست نامت

                                                     همیشه گوش خلقت بر کلامت

تو مهتابی تو ماهی تو سپیده

                                                           زمین بر روی دستت آرمیده

تو خورشیدی دو عالم گرد راهت

                                                            گل نور است در باغ نگاهت

تو آن مرهب کش خیبر گشایی

                                                            تو دوم گل به گلزار کسایی

تو مر آت خدا روی زمینی

                                                               امیری و امیر المو منینی

تویی انگیزه ی ایجاد هستی

                                                          یداله فوق ایدیهم تو هستی

تو یا سینی ، تو مشکاتی ، تو مولا

                                                       نباشد غیر تو همتای زهرا(س)

تمام عشق را در سینه داری

                                                              تو مثل فاطمه آیینه داری

تو شمع و فاطمه پروانه ی تو

                                                        و هستی شبنم گلخا نه ی تو

تویی دیبا چه ی دیوان توحید

                                                       خدا را می توان در چشم تو دید

 

                                *********************

خداوندا کذشتگانمان را در سایه سار لطفت اسکان ده و فضلت را از آنان دریغ مدار،

موانع فرج امام عصر (عج) را بر طرف و ظهور حضرتش را نزدیک بگردان .

امام و شهدا را با انبیاء و اولیاء (س) مهشور فرما .

به ذکر مقدس یا من اسمه دوا و ذکره شفا تمام بیماران را شفا عنایت فرما.

به تمام بانوان ایران عزیز عصمت و به مردانمان غیرت و حجاب چشم عنایت فرما .

فقر و تنگ دستی و فساد و اعتیاد از این دیار ریشه کن فرما .

ما را دوست دار واقعی خود و اهل بیت (س) و هم نوعانمان قرار بده.

 

                  آمین یا رب العالمین                

 

نگارش در تاريخ چهارشنبه دهم تیر 1388 توسط الف - ا ی و ا ن ک ی (شاعر گمنام) |
درباره وبلاگ

این وبلاگ در روز تولد اسوه صبر و مقاومت حضرت زینب (س) متولد گردید .
لینک کردن این وبلاگ بلامانع میباشد .
اشعار دریافتی به نام فرستنده ثبت و نمایش داده خواهد شد .


the wise man is who loves and reveres GOD ( فرزانه كسي است كه خدا را دوست مي دارد و او را مي ستايد.* Question* )


پست الکترونیک
آخرين مطالب
آرشيو مطالب
نويسندگان
پيوند ها
پيوند هاي روزانه


قالب وبلاگ