تقدیم به تمام دوستان خسته ولی امیدوار

                      محبس خویشتن منم         

                      از این حصار خسته ام

در همه جای این زمین ، هم نفسم کسی نبود

                    زمین دیار غربت است ، از این دیار خسته ام

کشیده سر نوشت من ، به دفترم خط عذاب

                   از آن خطی که او نوشت ، به یادگار خسته ام

در انتظار معجزه فصل به فصل رفته ام

                       هم از خزان تکیده ام ، هم از بهار خسته ام

سوار این چرخ فلک ، به گرد خویش گشته ام

                       بس است تکرار ملال ، ز روزگار خسته ام

دلم نمی تپد چرا ، ز شوق این همه صدا

                  من از عذاب کوه بغض ، به کوله بار خسته ام

همیشه من دویده ام ، به سوی مسلخ غبار

                  از آن که گم نمی شوم ، در آن غبار خسته ام

به من تمام می شود ، سلسله ی رو به زوال

                          من از تبار حسرتم ، که از تبار خسته ام

قمار بی برنده ایست، بازی تلخ زندگی

                     چه برده و چه باخته ، از این قمار خسته ام

گذشته از جاده ی ما ، تهی ترین غبارها

                        از این غبار بی سوار ، از انتظار خسته ام

        همیشه یاور است یار، ولی نه آنکه یار ماست

           از آنکه یار شد مرا ، به گرده بار خسته ام 

                        ****************